บทที่ 18 12.3 มิลล์เฟยของผม

ปภินดาฉีกยิ้มให้กับความเอาแต่ใจเป็นเด็กของเขา แต่เธอก็ยอมเขาอยู่ดี เชฟขนมหวานหยิบโน่นหยิบนี่มาป้อนใส่ปากของอธิกะ เขาก็เคี้ยวตุ่ย ๆ กลืนลงคอโดยไม่พูดไม่จาสักคำ

"ผมอยากกินมิลล์เฟย" ปภินดาเอื้อมไปหยิบเจ้าขนมใบไม้พันใบสไตล์ฝรั่งเศสมายัดใส่ปากของอธิกะด้วยความหมันไส้ พอได้คืบจะเอาศอกใหญ่โต ทำให้ครีมที่สอด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ